verjaardagen

(dit was bedoelt voor een week geleden maar ik vergeet altijd te bloggen *bloos*)

Wie heeft er geen hekel aan van die verjaardagen waar je heen moet en niet met

plezier en vrije wil heen gaat…

Van die vreselijke verjaardagen waar je met een paar mensen in een kringetje zit

en dan… ga je toch maar weer praten over het weer en hoe het met school gaat.

Waarom doen we onszelf dat soort dingen aan? Kunnen we niet gewoon zeggen

“sorry ik heb gewoon geen zin” nee want dan ben je bot en soms kan dat wel,

maar met sommige verjaardagen is het zo onbeleefd als je niet komt. Bij

bepaalde familie kan je wel nee zeggen maar dan voel je je toch wel erg schuldig

naar je lieve oma en bij andere heb je net al een  hele week aangehoord van je vriendin

wie er allemaal al niet komen en wat voor drama de andere aan het veroorzaken zijn.

Sjah dan zeg je ook niet “sorry, maar ik zie het niet zo zitten”, dat zou namelijk betekenen

dat alle vriendinnen geen zin hebben in je verjaardag door de mensen die er komen

Maar goed die bepaalde verjaardag van die bepaalde vriendin eindigde opzich nog wel

ok, moet zeggen dat ik met een kroontje op in de skihut dansen nog best amusant vond!

Ook weer een hele beleving trouwens, dansen in de skihut, ook zonder kroontje…